روز اربعین1435هجری قمری اولین کاروان پیاده شهر سلامی به سوی مشهد مقدس حرکت کرد .این کاروان70نفری می روند تا شب 28صفر را در کنار آقایشان علی ابن موسی الرضا ع عرض ادب نمایند.

از طرف شهرداری سلامی یک بسته فرهنگی تهیه شده بود که به اعضای کاروان اهداشد..من هم ساعت 7صبح اربعین برای بدرقه وتحویل بسته ها به مسجد جامع شهر رفتم.درابتدا رفتیم داخل مسجد وزیارت عاشورا را خواندیم وسپس کاروان برای زیارت قبور شهدا به مزار شهدای شهر رفتند واز آنجا سفر خودرا آغاز کردند .آنها به سر پیچ(اصطلاحی عامیانه:جاده از شمال شهر به سمت تربت حیدریه پیچ می خورد) رفتند جایی که  مردم شهرمان خاطرات زیادی در اذهان دارند.

سرپیچ جایی هست که اجساد مطهر شهدای شهرمان بر دوش مردم قرار می گرفت واز آنجا تشییع می شد.

سرپیچ جایی بود که به استقبال آزادگان همیشه سرافراز می رفتندواز آنها با آغوش باز استقبال کردند.

سرپیچ جایی بود که از حاجی ها وکربلایی ها در گذشته استقبال می کردند واین بار مردم برای بدرقه رفتند که عزیزانشان را با صلوات بدرقه کنند ودر طول مسیراز آنها می خواستند که برایشان دعا کنند.

آری سر پیچ این بار نقش خود را عوض کرد وآغازی شد برای شروعی دوباره!

یادم هست زمانی که اسرای عزیز از بند رژیم صدام آزاد شده بودند وگروه گروه به کشور باز می گشتند.روزی که مرحوم براتعلی محمدی قراربود وارد سلامی شود همه ما رفته بودیم سر پیچ ومن جیب هام رو از پول خرد که 20ریالی و10ریالی بود پرکرده بودم وبه محض اینکه در نگاه اول براتعلی را دیدم پولهارا به سمتش رها کردم.

به هرحال این روز اربعین باعث شد تا از شهدای عزیز نیز یادی بنماییم .روحشان شاد.

لطفا ادامه مطلب را ببینید